Categorie archief: Jonge gezinnen

Wetenswaardigheden voor ouders met jonge gezinnen.

Het kiezen van een naam

Ik vond het heel bijzonder om een naam uit te kiezen voor mijn kinderen. Ik heb heel veel namenboekjes verslonden en lijstjes gemaakt, gewikt en gewogen. De namen hardop door het huis geroepen: …… Kom je éten!

Wij wilden een naam die niet te veel voorkwam en redelijk makkelijk te schrijven is. Want het is fijn om een naam te hebben die iets minder bekend is maar het is vervelend als ze je naam steeds verkeerd uitspreken of schrijven.

Ik heb zelf een unieke naam. Er zijn minder dan vijf mensen in Nederland die Eiskje heten. Ik kan me dus niet voorstellen hoe het is om zelf Saskia te heten en dan nog 3 Saskia’s te kennen. of hoe het is om Marike1 en Marieke2 genoemd te worden.

Mijn naam is ook nog eens moeilijk om te spellen. Mensen maken de volgende variaties van mijn naam: IJskje, IJske, Eyske, Eijske, Eiseke, IJfke, IJkje, Elske, Meiske (ja echt) en er zijn volgens mij nog meer varianten. Soms verandert de naam zo, dat ik niet door heb dat mensen mij bedoelen.

Het meeste vergeten ze de “j”. Dan heet ik Eiske. Ik word vaak Eiske genoemd… zowel in woord en geschrift. En dat vind ik niks. Je krijgt dan een mailtje van me terug die ik onderteken met: groet, Eiskje (met een “j”).

Gister werd ik als knuffel deskundige geïnterviewd door EditieNL. Dat was een leuk gesprek. Ik vind de band tussen knuffels en kinderen zo bijzonder. Ik volg het onderzoek hierover en ik help graag eigenaren terug te vinden. Er raken elk jaar heel wat knuffels kwijt. Grofweg 60% van de kinderen heeft een (of meer) vaste, favoriete knuffels. Dat betekent al snel dat er een half miljoen knuffels heel belangrijk zijn voor baby’s, dreumesen, peuters en kleuters.

Een half miljoen knuffels (knuffeldoekjes, lakentjes, beestjes, sokken). Minimaal. Dat er elke week tientallen worden verloren en weer gevonden is dus niet zo gek. Ik mocht in het interview vertellen waarom knuffels belangrijk zijn voor kinderen en hoe je met het verliezen van een knuffel om kunt gaan.

image

En toen… Toen stond onderaan mijn naam met fout in beeld. Eiske Clason. Gezinspedagoog. Het item was prachtig geworden, ik vond dat ik goed over kwam. Maar toch… het is Eiskje met een “j”.

En als je me Googlt als Eiske, vind je me niet. Zoek je echter naar onderzoek over knuffels of een pedagoog en knuffels of naar een knuffel deskundige. Dan kom je wel bij mij uit.

Dus kies je een naam voor je kind: vraag je af of hij makkelijk of moeilijk te schrijven is voor anderen. Is het moeilijk te onthouden, of een naam die veel voorkomt. Zorg dan dat ze later iets unieks hebben waardoor ze gevonden kunnen worden. Een unieke functie bijvoorbeeld.

Ik overweeg dan ook een titel aan mijn CV toe te voegen: Eiskje: Hoofd Knuffels, of professor knuffels. Dat kan iedereen onthouden.

Als je dan een naam hebt voor je kind, en je kind heeft een knuffel… Borduur dan snel de naam op het beestje of doekje, en maak het de NS, KLM of mensen uit de buurt makkelijker om de knuffel thuis te bezorgen.

Lees hier het stuk of bekijk het fragment

Heb jij ook een verhaal over knuffels, of met je naam? Deel het met ons!

Landal Winnaar!

Landal t Loo Stel je voor. Je volgt een account. Je twittert wat. Je doet mee aan een Retweet & Win actie. En dan ineens krijg je bericht: Je hebt gewonnen! Het overkwam mij dit voorjaar. Ik deed mee aan een van de vele acties van Bas Hoogland van Landal Greenparks. En ineens stond mijn Twitternaam (@Babypraat) tussen de winnaars.

Ik keek, denk ik, nooit eerder zo blij in de trein.

Begin oktober gingen we naar Landal ’t Loo. Ik voelde me een echte winnaar, ze legden ons zo in de watten. Terwijl het personeel niet eens weet dat je Landal winnaar bent.Goed managment levert echte klantvriendelijkheid op.

We mochten uit verschillende parken kiezen, en deze werd het omdat we van de Veluwe houden, en de kinderen graag wilden zwemmen, bowlen en midgetgolfen.

Ik hoopte op eekhoorntjes in de tuin en mooi weer. Ik kreeg het allebei 🙂

Wat me opviel aan dit park was ze heel veel activiteiten organiseerden voor kinderen, ook buiten het seizoen. Tijdens de midweek hadden ze allerlei peuteractiviteiten en in het weekend ook genoeg dingen voor grotere kinderen. Ik zag op het programma bijvoorbeeld boogschieten, tokkelen en babyzwemmen (misschien is het tijd voor babygebaren workshops op de parken?).Landal activiteiten

Mijn kinderen van 4 en 7 hadden een prachtweekend. Niet in het minst omdat het huisje groot genoeg was om opa en oma mee te nemen.

We hebben een heerlijk weekend gehad, gegeten op het terras met 23 graden, koekjes gebakken en gewandeld. Het personeel was ontzettend vriendelijk. Toen onze kinderen al heel vroeg trek hadden, vonden ze het geen enkel probleem dat we even snel patatjes halen bij de snackbar (in Bollo-doos natuurlijk) en op het terras van het restaurant op aten.

Ook het midgetgolfen, skelteren en bowlen was allemaal een succes.

Ook bleken ze een aardige selectie kinderboeken te hebben in de parkshop. Toch fijn met die leesmonsters van mij.

En nu is de grote vraag; gaan we nog een keer terug naar ’t Loo of toch naar een van die andere fijne parken van Landal? Hoe dan ook, ze zullen ons zeker weer een keer terug zien.

Bas, van harte bedankt en veel geluk bij je nieuwe bestemming in Vijlen!

vakantie Landal winnaar

Kraamcadeaus

Het leek even of ik “uit de baby’s” was. Het is een tijd geleden dat ik op kraamvisite ging. En ook alweer even geleden dat ik zelf beschuitjes smeerde. Maar de afgelopen maand vertrouwden verschillende vrouwen me toe dat ze zwanger zijn. Een goed moment om de leukste kraamcadeautjes op een rij te zetten.

Beschuit met muisjes

Snelle beschuit met muisjes: biscuitjes met glazuur van poedersuiker (eventueel met beetje kleurstof, maar dat hoeft niet) en muisjes. Hard laten worden. Kan 1-2 dagen van te voren klaargemaakt worden.

1. Het boek Babypraat, gebaren met je baby en dreumes.

Hoewel je meestal pas met 6 maanden of later begint met het gebaren met je baby, is dit een leuk kraamcadeau. Ouders kunnen hierin vast lezen over de mogelijkheden van hun wonderlijke baby. Vooral mijn collega’s bij de gemeente kopen dit boek graag bij me als kraamcadeau. Dank jullie wel!

Of hier op de website

2. Prentenboeken

Prentenboeken zijn leuk om te krijgen, en om te geven. Zeker als je een boek kiest met een verhaal wat je zelf raakt, of wat je vindt passen bij het nieuwe gezin. Soms zijn er boeken met de naam van de baby. Soms zijn er kinderboeken waar je zelf mee opgegroeid bent. Ook zijn boekjes met babyrijmpjes en spelletjes leuk om het geheugen van ouders op te frissen. Een ander voordeel van boeken is dat ze in vele prijsklassen te koop zijn. Van prentenboekjes van 5-6 euro tot prachtige uitgaves van enkele tientjes.

3. Maaltijden (al dan niet voor diepvries)

Ik had een kraamhulp (de beste!) die makkelijke ovenschotels voor ons maakte. Dat maakte de kraamweek zo veel meer ontspannen. Maar op twitter adviseerde Susan Aretz (van Smulpaapje) om zelf als kraamcadeau maaltijden mee te nemen. Als het het tweede of derde kindje betreft, belandt dit cadeau met stip op nummer 1.

4. Dingen met de naam er op

Spuugdoekjes, handdoeken, lakentjes, T-shirts. Eigenlijk is alles met de naam van de nieuwe baby er op een goed idee. Na maanden is het toch wennen om de naam van de baby te gebruiken. In mijn kraamweek riep ik vanuit de douche: “schat, ga jij even, volgens mij huilt de baby!”. Ook zogenaamde werktitels kosten soms weer even tijd om af te leren.

Deze naamkaboutertjes zijn erg mooi en lief.

Ook hou ik van tandendoosjes en andere bewaardoosjes met naam.

5. Echte fijne wikkeldoeken

Liefst echt mooie wikkeldekens, die eigenlijk een beetje te duur zijn om voor jezelf te kopen. Een geschikt cadeau om met meerdere mensen samen te geven. Wil een gezin inbakeren? Lees dan vooral goed de informatie op de site van Sylvie Zuidam Inbakeren. Hier vind je ook goede informatie over onrust bij baby’s. Soms is die informatie het beste kraamcadeau.

6. Ergonomische babydrager

Het ergonomisch dragen is helaas een beetje langs me heen gegaan, verder dan een doek en een niet-zo-ergonomische drager ben ik nooit gekomen. Helaas. Mijn kennis schiet dan ook een beetje te kort. Wil je een drager kopen of geven, vraag dan advies op een van de vele fora (Draagpraat op Facebook bijvoorbeeld) of aan een draagconsulent. Altijd in overleg met de ouders. Omdat de meeste van deze doeken prijzig zijn, zijn ze leuk om te krijgen, of aan mee te betalen!

babydrager

 7. Verlanglijstje

Vraag of er een verlanglijstje is, en kies daar iets leuks van. Je weet zeker dat ze blij zijn met het cadeautje en hebt ook geen twijfels over de smaak.

8. Iets met foto’s

Baby’s worden meer gefotografeerd dan ook. Geef een mapje om de foto’s in te doen en mee te nemen naar het werk (echt leuker dan van een telefoonscherm). Of geef een bon voor het afdrukken van foto’s in een album of canvas.

9. Bon voor workshop

Hoewel baby’s eigenlijk niet meer dan de aandacht van hun ouders nodig hebben, willen ouders na een tijdje vaak wat doen met hun baby. Zingen, zwemmen of babygebaren. Vaak kun je voor dit soort workshops en cursussen bonnen kopen.

10. Iets lekkers

Iets lekkers is altijd goed. Lekkere thee. Koffie. Chocola. Filet Americain. Sushi. Bel even vlak voor je gaat waar de kraamvrouw behoefte aan heeft.

11. Boodschappen

Als je toch belt, vraag dan even of je nog boodschappen mee kunt nemen. Een pak melk, een pak kraamverband. Kattenvoer of een half bruin. Een betere of mooiere voedings-BH. Dat zijn de attente dingen waar kersverse ouders soms echt om verlegen zitten.

 

Liever niet:

Knuffels. Heel leuk, heel lief. Maar voor ze drie zijn hebben kinderen een hele dierentuin. En kijken ze naar de helft van de kraamcadeautjes knuffels niet meer om.

Kleding. Alleen als je de smaak van de ouders goed kent is dit een goed idee. Denk goed na over de maat die je geeft en welk jaargetijde het dan is. Beperk je anders tot een cadeaubon. HEMA, H&M of Prenatal werken meestal prima.

Let op met

Crèmes of geurtjes voor moeder. Het is altijd een goed idee om de kersverse moeder even te verwennen. Maar geurtjes en cremetjes zijn erg persoonlijk, maar misschien kun je tijdens de zwangerschap vast uitvissen waar ze van houdt. Ik vond zelf een fijne handcreme uit een pompje een uitkomst, je wast je handen in het begin zo vaak. Een bon voor de schoonheidsspecialist inclusief oppas is misschien ook een goed idee.

Wel doen:

Ouders attenderen op Stichting Baby Hope. Alle materialen die ze na de kraamweek niet meer nodig hebben worden door hen ingezameld en krijgen een goede bestemming. Misschien help je ze wel door het voor ze mee te nemen.

Als je je thuis voelt; even de afwas doen, of wat was weg vouwen. Zelf koffie of thee zetten. En maximaal een uurtje blijven tenzij de kraamvrouw duidelijk laat merken dat ze je vroege vertrek heel ongezellig vindt.

En wat vind jij heel leuk om te geven of krijgen? Vertel her hieronder! Hierboven staan veel suggesties die wat duurder zijn, en daardoor meer geschikt om met een groepje te geven. Daarom zijn boeken zo leuk… te koop in elke prijsklasse! Wat zijn jouw tips voor kraamcadeautjes onder de 10 euro.

Uitzonderlijk

Johannes Christiaan Janson eind 18e eeuw

Johannes Christiaan Janson eind 18e eeuw

Deze week was ik in het Openluchtmuseum. Een van mijn favoriete musea als kind, en nu ook  als moeder. Midden in het museum staat een prachtige gele ophaalbrug. En op die ophaalbrug hangt een prijslijst uit 1892. Schepen die er onderdoor wilden, moesten betalen. Voetgangers en wagens die er overheen wilden, ook. Vier penningen. Een stuiver.

Ik las het briefje, zoals ik als kind zo vaak deed, me verbazend over het taalgebruik en de prijzen. Dit keer viel me iets anders op. Er stond:uitgezonderd

Uitgezonderd een kind dat nog zuigende op de arm gedragen wordt, zal vrij zijn.

En ik vroeg me af, hoe ging dat dan eind 19e eeuw? Hoe oud waren die kinderen? Mocht het ook op de arm van de vader gedragen worden? Waren ze zes maanden? Drie jaar? Werd er een bewijs gevraagd? En moest het altijd borstvoeding zijn, of waren er in 1892 andere mogelijkheden? En was je dan toch een zuigeling? Was dit een duidelijke regel, of was er verwarring over?

De prijslijst gaf geen antwoord.prijslijst 2

Hoe ging dat met baby’s in die tijd? Heel idyllisch was het allemaal niet denk ik. Ja, vrouwen gaven borstvoeding, huurden een min misschien, maar gaven ook aangelengde koemelk. Sinds de tweede helft van de 19e eeuw was er via de apotheek fabriekszuigelingenvoeding te koop. De zuigelingensterfte was nog steeds hoog. Eén op de vijf baby’s ging dood. Maar dat was al een stuk minder dan in de tijd er voor.

Bendrop 1852

Bendrop 1852

Ondertussen verzocht een medewerker in een ander museum een moeder om geen borstvoeding te geven. Of dat ergens anders te doen. Of zoiets. Het fijne weet ik er niet van. Fijn is wel dat dat museum snel tot inzicht kwam dat baby’s wel in het openbaar komen, en dat ze dan ook wel wat willen drinken. En dat alle plekken die geschikt zijn om een baby een fles te geven, ook geschikt zijn om de borst te geven. Want zo eenvoudig is het volgens mij.

Maar wat me opviel, aan dat bericht, en ook de prijslijst bij de brug, dat het feit dat er baby’s zijn, en dat ze drinken, zo uit ons straatbeeld is verdwenen. Iets lezen over zuigelingen in officiële papieren, in beleid? Bij uitzondering.

Pissarro 1882

Pissarro 1882

Drinkende baby’s zijn “not done”. Voor foto’s van een kind aan de borst zijn we te preuts geworden. En foto’s van jonge baby’s aan de fles schaden reclamecodes en brengen mensen op verkeerde ideeën.

Nog even en we suggereren dat baby’s 20 van de 24 uur in hun bedje boven moeten slapen. Kan niemand ze zien (of horen) en er aanstoot aan nemen.

Opvoeden leerden we honderden jaren, met vallen en opstaan, van elkaar. Door het opvoeden en verzorgen te zien, overal. Wat me tot mijn volgende overweging brengt:
Wanneer komt er een nationaal museum van de opvoeding? Of nog beter… kan dat geen thema wandeling zijn in het Openluchtmuseum?

Opvoeden en opgroeien in het Openluchtmuseum. Kinderen die nog zuigende op de arm gedragen worden, mogen gratis.

Meer prachtige moeder en kind illustraties in het Rijksmuseum

Het Nederlands Openluchtmuseum is vrij toegankelijk met een Museumjaarkaart. Kinderen tot en met 3 jaar gratis

De verdwenen baby

baby kleding
Ik had een baby. Twee zelfs. Tenminste dat dacht ik. Hier en daar zijn er nog sporen. Een babybadje. Een rammelaar. Nee geen zorgen. Er is niets ergs gebeurd, niets verdrietigs.

Maar de baby’s zijn wel verdwenen.
Het lijkt nog maar zo kort dat ik ze voor het eerst in hun ogen keek. Een verwondering en herkenning zo diep. Zo veel kracht in zo’n klein mensje. Twee kindjes zo ontzettend van ons en tegelijkertijd zo zichzelf. Clichés dekken het gevoel niet.

“Babies are such a nice way to start people.” Don Herold

En het gekke aan baby’s is dat je ze soms groot wenst. Dat je wenst dat het sneller gaat, dat ze kunnen vertellen wat er is, dat ze je even wat minder nodig hebben. Voor baby’s zorgen kost veel energie.
En baby’s? Die doen meestal gewoon wat baby’s horen te doen: lekker drinken, huilen als iets hen verstoord, glimlachen, schaterlachen, luiers vol poepen, je vinger en je blik vasthouden. Je nabijheid zoeken, soms afdwingen. En dan zonder dat jij en ik het door hebben, verdwijnen de baby’s.

Ja, de baby’s in mijn huis zijn echt weg. Er komen er ook niet meer. Als ik mijn best doe, kan ik het gevoel wel even terughalen. Maar als ik naar foto’s kijk ben ik verbaasd. Onder mijn ogen zijn ze gegroeid, veranderd, zelfstandiger geworden. Hoe is het mogelijk dat je dat niet ziet?

Tussen de Lego, Barbies en Playmobil op mijn vloer zitten twee kinderen. Een grotere en een kleinere. Voorzichtig ga ik er bij zitten. Ik kijk, ik luister en doe mee. Eventjes. Deze kinderen zijn er zomaar ineens, en ik weet tenslotte niet voor hoe lang.

Kroeg-zonder-tekstschrijver

jenever

Deze week was ik op verschillende plekken met verhalen. Een restaurant waar het terras midden in de moestuin stond. Verse courgettes, tomaten, kolen en bramen illustreerden het menu. Eieren van de boer 800 meter verder op. Het was mooi bedacht en een leuk concept.

Maar gister, gister was ik in een kroeg zònder concept. Een kroeg zo oud dat het een wonder is dat hij door de controles heen komt. Hij was oud, bruin, rook naar eeuwen rook en bier. De sfeer was relaxt en de bediening sympathiek. Op een bankje buiten keek ik naar voorbijtrekkende toeristen, een enkele student, gezinnen, Amsterdammers.

En binnen? Binnen hingen verhalen. Niet gerestyled. Niet uit een concept. Versierd met bordjes, aanwijzingen, foto’s en veel opgezette dieren. Zo’n plek waar je graag even in een tijdmachine zou willen stappen. Terug naar 1626 toen ze net opengingen. De tijd van Rembrandt en Vondel. De VOC bestond nog maar net. De zeeën lagen open.

Maar ook de tijd van de Pest. Durfden mensen toen nog naar de kroeg? Het was ook een tijd van oorlogen met de Engelsen. Grote zeeslagen. Gevolgd door de Franse tijd. Stonden Napoleons soldaten ook hier aan de toog? Of was dat strikt gescheiden?
In de 19e eeuw groeide Amsterdam snel. Deze kroeg ligt tussen statige grachtenpanden, maar de Jordaan ligt om de hoek. Kwamen de fabrieksarbeiders hier? Of waren het toch de heren die hier jenever kwamen drinken?

Wie stonden aan deze toog?

Wie stonden aan deze toog?

Ik ben geen kenner, maar op het oog ook zijn de meeste herinneringen in de kroeg uit de 19e en 20ste eeuw. Een portret van Koningin Juliana en Prins Bernard. Wie hing het op? En wanneer? Een bakelieten telefoon. Een opgezet aapje (te eng om een foto van te maken). Een bruid en een bruidegom everzwijn. Tot wanneer waren die nog te vinden in de bossen rond Amsterdam?

Een bordje zegt: “Nicht rauchen”. Blijkbaar was er eerder een rookverbod. In de jaren veertig? Ook wordt er gewaarschuwd voor overmatig drank- en taalgebruik. Dat past dan wel weer bij mijn eigen opvoedkundige inslag.

Dat er ook een helende werking van de kroeg uitging, misschien door drank of de geboden ontspanning, is te zien aan het bord “patiënten” wat mensen richting het poolbiljart stuurt. En geheeld voel ik me, door deze kroeg-met-geschiedenis. Nieuwsgierig naar wat een geschiedschrijver er van zou maken.

Ach vader, toe

Ach vader….

Meer over de oude bruine kroegen van Amsterdam?
Café Brandon
Luister naar de eigenaar
Geschiedenis van bruine kroegen

Café Brandon

Café Brandon